Fort Myers etc. etc. etc.

Vanmorgen begon MIJN dag.

Ferry zong en had een bosje bloemen, een geurkaars (een andere kaars was niet te krijgen) en een prachtige kaart met een gevoelvolle tekst voor mij. Ik voelde mij ogenblikkelijk echt jarig ♥️

Daar bovenop 24 appjes al dan niet met een gifje.

Telefoontjes, een paar mailtjes en 4 felicitaties via een persoonlijk bericht op  insta.

You all made my day too. Thx 🙏🏽

We wilden vroeg vertrekken naar Naples (300 km) dus daarna koffers ingepakt en gereden naar the French Bakery voor een heerlijk ontbijtje en goede koffie. Xavier heeft zijn French Bakery al 22 jaar.

Hartstikke mooie zaak en hij verkoopt heerlijke dingen.

We hebben even samen gebabbeld.

Hij is opgegroeid in Nederland en hij mist de kroketten en de frikandellen. 😳

Daarna op weg naar Fort Myers. Dat was 200 km ver weg. Dus niet zover bij Naples vandaan.

Prachtige, heel lange brug

Hier hebben we de auto geparkeerd en zijn we met een gratis trolley busje het historisch centrum ingegaan.

Een historisch huis

Bij de haven werd een enorme hoeveelheid kramen opgezet, want dit weekend is er een kunst festival.

Hij is trots op zijn machine

Mooi oud huis

We wisten niet precies in welk gedeelte van Naples wij logeerden. Blijkt nu dat het dan nog 25 miles rijden is naar het echte Naples.

Geen probleem! Wij vertrekken morgen na het ontbijt, naar het echte Naples en gaan eens kijken naar de rijke bevolking van 60+.

Er zijn daar trouwens spierwitte stranden en we willen nu ook eens in zwemgoed op een bedje liggen onder een parasol en dippen in een heldere zee.

Is niet gebeurd btw.

We bewaren dat nog even.

Ferry heeft wel gezwommen in het zwembad, bij het hotel.

Naples heeft ook een historisch centrum en wij zijn er suckers voor. Dat vinden wij errug luiuik!

We gaan gewoon goed kijken, beleven en foto’s maken, ast-effe-ken.

Maar dat is vooruitlopen op de zaken.

We zitten nu eerst in de buurt van ons logeeradres, bij de Italiaan te eten. Ik had polpetta en Ferry een Calzone met jalapeño.

Was wel een beetje heet…, maar hij heeft toch driekwart opgegeten en een kwart is voor mij, voor overmorgen; onderweg.

Ferry had toe een heel lekkere tiramisu.

Ik heb twee hapjes geproefd.

Deze Italiaan, Giuseppe, kent zijn recepten.

De polpetta was klasse.

Was wel jammer, dat hij er op stond dat wij 15% tip gaven…

Naples is de rijkste stad van heel de USA, dat is heel duidelijk te zien.

Prachtig groen, zelfs het gras. Mooie huizen en alles goed onderhouden.

We zijn in het historische gedeelte.

Gelukkig gespaard gebleven tijdens de terreur van Helene, de orkaan van 26 september 2024.

Alleen de Pier is beschadigd. 

We vielen met onze neus in de boter op een marktje. Duurde maar tot 11.30 uur. Prachtige groenten, lekkere gezonde dingen om te eten en te drinken en te proeven, aardige mensen en ik ging natuurlijk voor een kokosnoot; dat is zowel drinken als eten.

Deze nog nooit zien bloeien

Mijn kronto pusher 

Vooruit dan! Een bootje

 Naples is heel toeristisch, maar ook gezellig

Heerlijk geluncht! 

Quesadillas met uitgeplozen kip, tomaten salsa en guacamole. Heel lekker.

We gingen niet voor een strandwandeling, te heet in de zon. In plaats daarvan zijn we gereden naar de historic harbor.

Prachtige ‘bootjes’. Allemaal veel geld waard. Het publiek op die schepen was ook veel geld waard, volgens mij. Is trouwens geen garantie voor aantrekkelijkheid…

Oude mannen met piepjonge vrouwen. Verbouwde, maar toch zichtbaar oude vrouwen; vooral de huid van armen en benen verraadt de leeftijd.

Op de weg bolides waar Dirck, Marc en Miles van gesmuld zouden hebben. Dure Europese auto’s en ook bijzondere. In een echt aparte, het merk niet kunnen zien, zaten een oude man en oude vrouw.

Ik vermoed dat zij erin en eruit getakeld moeten worden. Serieus! In zo’n lage brede auto weet je wel.

Een schoonheid, werkelijk. Bordeaux-rood 

En nog een stuk van het strand bij Naples 

Morgen beginnen we aan een nieuw avontuur.

Miami Beach voor 4 nachten.

We moeten nog uitzoeken hoe wij bij Miami downtown komen; met een bus of een shuttlebus van ons hotel. Ons hotel staat namelijk in Miami Beach.

Dat kunnen wij het beste ter plekke uitzoeken.

De Golf van Mexico

Vandaag, woensdag 29 januari, aangekomen in Clearwater Beach.

We konden direct inchecken om half 12 en dat is eigenlijk niet de gewoonte.

Eén keer kon het pas om 16.00 uur, terwijl wij er al om 12.30 uur waren.

Ach, je schikt je in je lot. De kamer die wij aangeboden kregen, was een soort hol.

Aan de voorkant een raam en dat was het.

We hebben direct om een upgrade gevraagd en gekregen.

Nu hebben we voor $25 per nacht meer, een heel appartement, met uitzicht op de haven.

Zijn we gelukkig mee.

We zijn ogenblikkelijk naar het strand getogen, ongeveer 5 minuten lopen.

Flinke strandwandeling gemaakt. Waar wij het strand opgingen heet het Indian Rocks. De temperatuur was 19 graden en dat is heerlijk.

Er dreef wel vanaf de Golf, mist landinwaarts. 

Na de wandeling er toch voor gekozen om met de auto naar een ander gedeelte van het strand, zo’n 

6 km verderop te gaan.

Gek genoeg was daar nauwelijks mist.

Het was ook dichter bij de brug die het vasteland verbindt met het eiland. We besloten weer de brug over te gaan, omdat het leek alsof er aan de andere kant van de brug helemaal geen mist, was. Inderdaad, volop zon en blauwe lucht. De temperatuur natuurlijk ook direct een paar graden hoger.

Zie foto.

We hebben daar wat rondgehangen en toen we weer de brug overgingen, had de zon bij Indian Rocks, de mist weggebrand.Volop zon de rest van de middag. We hebben voor morgen 11.00 uur, tickets voor een boottocht naar de dolfijnen en tuimelaars.

In juli / augustus 2009 hebben we dat ook gedaan in Costa Rica. Was geweldig!!

Toen zaten we in een klein bootje met een buitenboordmotor en toen de dolfijnen ons omringden, heb ik geen enkele foto gemaakt. Ik jankte alleen maar van ontroering. Ferry was kotsmisselijk door het deinen van de boot. Hij heeft de vissen gevoerd..

Nu zaten we op een zeewaardige boot genaamd Little Toot. Bont gezelschap. Familie Chinees, Familie Duitser, en nog vele Amerikanen en wij natuurlijk.

Het was feest, toen de dolfijnen kwamen!

Zie foto’s.




En nog veel meer!

Ferry en ik maakten allebei foto’s, dus we hebben een stel goed geslaagde.

Na de excursie, terug naar het hotel, voor opnieuw een strandwandeling. Vandaag was het drukker op het strand, want het was echt heerlijk weer.

Van deze mevrouw mochten we een poosje op haar ligstoelen. Haar huis is een van de ‘koloniale’ huizen. 

Niet zo oud hoor, zei ze. Rond de 100 jaar.

Wij vonden het een mooi huis. Er staan nog wel een aantal van deze goed onderhouden, houten huizen.

Toen terug gewandeld naar onze strandopgang.

Bij de lokale brouwer nog een mini biertje gedronken.

‘s Avonds was er in die bar om 7 pm een muziek bingo.

Nadat we gegeten hadden in een hartstikke leuk restaurant, gingen we voor de muziek bingo.

Deden veel mensen aan mee en het was heerlijk om zoveel verschillende soorten muziek te horen.

Van the Beatles, via Blondie en Hal & Oates naar lady Gaga en verder. Echt heel leuk.

Ferry had ook bingo. Een gratis biertje


Zo zag de kaart er uit, voor het aankruisen

Morgen ben ik jarig en dan ontbijten we bij the French Bakery en gaan daarna op weg naar Naples.

Zwemmen met (manatee) lamantijnen in de Chrystal River

Dat gaan wij dus niet doen.

Vandaag gearriveerd in Crystal River bij de Holiday Inn Express.

Goede middenklasser. Vrij nieuw, kamers ruim opgezet.

Je kunt hier veel verschillende dingen doen, waarvan wij niks met de manatee willen.

Niet met ze zwemmen en duiken, niks!

Op de boot gisteren hoorden we al dat zij voor 90% uit spieren bestaan en verder heel chill zijn.

Zal wel, Ik ken ze uit Suriname. Daar kwamen zij weleens de monding van de rivier op zwemmen.

Ongetwijfeld heel leuke en lieve beesten, maar ook heel onaantrekkelijk…

*Ik heb net geleerd, dat dát zeekoeien zijn en geen lamantijnen*.

Anyways; je kunt ook kajakken, zwemmen, en chillen in het zonlicht.

De temperatuur houdt nog niet echt over, maar bij 20 graden kun je ook genieten. Het strand is gesloten, vanwege de destructie door de orkaan, maar er komen meer mogelijkheden om te poedelen in De Golf.

Morgen gaan we een aantal dingen doen.

Vandaag hebben we een beetje gesnuffeld langs de randen.

En we zijn naar het archeologisch park geweest, en in het museum.

Hier wat info van wat wij gezien hebben. 

Men heeft nagebootst zoals men veronderstelt dat die Indianen geleefd hebben.

Er is genoeg archeologisch bewijs daarvan opgegraven.

Wat heel typisch is, is dat net zoals de Maya van het ene op het andere moment verdwenen waren, zo verdwenen deze Indianen ook, kort voordat de Spanjaarden voet aan wal zetten in Mexico en Florida.

* Ongeveer 10.000 jaar geleden was het Crystal River-gebied de thuisbasis van kleine groepen nomadische jagers en verzamelaars, Paleoindianen genaamd. Nomaden zijn mensen die van plaats naar plaats reizen om genoeg voedsel te vinden om hun families te voeden.De groepen bestonden uit uitgebreide familieleden of clangroepen die verwant waren door bloed en die werden geleid door de wijste oudste of een persoon die de beste leiding kon geven aan de groep. De Paleoindiaanse pioniers kwamen hier slechts een deel van het jaar of misschien seizoensgebonden. De aantallen zoogdieren uit de ijstijd zoals mastodonten, mammoeten en sabeltandtijgers die al duizenden jaren deel uitmaakten van hun dieet, begonnen uit te sterven. De omgeving werd te warm voor deze dieren om succesvol te overleven, hoewel het in Florida in die tijd koeler, droger en meer woestijnachtig was dan nu. Het belangrijkste was dat de kust toen ergens tussen de 60 en 100 mijl verder naar het westen lag vanaf de huidige kustlijn, omdat de zeespiegel lager was.

Dit begon te veranderen toen de zeespiegel steeg toen het ijs dat een groot deel van de noordelijke continenten bedekte begon te smelten. Ongeveer 8000 jaar geleden veroorzaakten de stijging van de zeespiegel en het opwarmende klimaat een verandering in de kustomgeving en de levenswijze van de Paleoindiaanse pioniers. De verwanten van de Paleoindianen, nu de Archaïsche jagers- en verzamelaarsvolkeren genoemd, pasten zich aan het veranderende landschap aan door nieuwe manieren van leven te creëren die voldeden aan de behoeften van hun gezin. Deze activiteiten omvatten de jacht op klein wild, het verzamelen van planten, vissen en het oogsten van schelpdieren.
Toen de zeespiegelstijging begon af te nemen, ontwikkelden zich stabiele kustlijnen. Grote, ondiepe grasvlakten vormden zich en boden een thuis aan veel verschillende soorten zoutwatervissen. Het zoute water in de Golf van Mexico mengde zich met het zoete water dat uit de rivieren in de regio stroomde. Toen de mix ongeveer 6.500 jaar geleden goed was, ontstond er een estuariumecosysteem waardoor het voor veel andere zeedieren mogelijk werd om daar te leven. Oesters waren een goede bron van overvloedig voedsel dat groeide in het nieuw ontstane estuarium. Toen het estuarium volwassen werd, bleven de indianen de zeedieren gebruiken als voedsel. Ze werden gevestigde vissers en begonnen ongeveer 2.500 jaar geleden het hele jaar door in de buurt van Crystal River te leven. Op dit punt begonnen de plekken langs de Crystal River voor altijd bewoond te worden.*

Vandaag zijn we naar het oude gedeelte van Crystal River gegaan, omdat bij het binnenrijden van het stadje ik een soort hallucinatie had. Zag een heleboel shops die er niet bleken te zijn.We hebben wel tickets gekocht voor een boottocht op de Homosassa Springs. Die is later in de middag 

Toen zijn we gereden naar Homosassa Springs Wildlife State Park.

Bleek ‘gewoon’ een dierentuin. En ik wil nog wel een keer uitleggen, dat dieren niet achter hekken horen.

Je kunt de frustratie van die beesten zien en dan springen bij mij, de tranen in de ogen.

verwinterde Bromelia’s

Moeras

Na het wildlife gebeuren naar een leuk terras gereden, voor een biertje.

Daar stond een man zeeforel schoon te maken en de pelikanen waren allemaal verliefd op hem. De grote en sterke pelikanen weerden twee jonge soortgenoten. Vond ik heel sneu. Zij gingen niet het gevecht aan, dus kregen niks!

Na het terras zijn we naar de boot gegaan.

Toch weer lamantijnen gezien. De boottocht was veel minder van kwaliteit dan die in Wakulla.

De gids deed wel zijn best.

Na de boottocht terug naar het hotel, want het was bijna dinner time en we gingen naar de Mexicaan.

Dat kan daar ook.

Riant wonen aan het water. Om de Homosassa Springs wonen de rijken. Mooie huizen, grote boten, kortom genoeg poen aanwezig.